เมื่อเราพบกันผิดเวลา

Link to http://educationwithtechnology.blogspot.com/

                                          

<< July >>

S

M

T

W

T

F

S

28 

29 

30 

4 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2009>>

เมื่อเราพบกันผิดเวลา
(ไม่) ...กลัวฝัน
" B r e a k a w a y "
Broken wings
where is my dog
Finally..my first step of walking




 

 

 

วันนี้น้ำตาไหลอีกครั้งเพราะคิดถึงแม่มากๆ เราหายหน้าหายตาเลิกอัพได วันนึงเคยคิดว่าตัวเองโชคดีมาก ที่มีคนดีๆ เข้ามาในชีวิตอีกครั้งหลังจากเหน็ดเหนื่อยมานาน  คงความโชคดี คือ ได้เรียนรู้ความรู้สึกดีๆอีกครั้งหนึ่งกับใครซักคน ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะตกหลุมรักนักบินเหมือนเข้าตำนานแห่งความฝัน แต่พอมาครึ่งทางที่ถามตัวเองว่าเหนื่อยมั้ย มันไม่ได้เกิดจากการที่แต่ละคนมีคนใครเข้ามา หรือนิสัยที่เข้ากันไม่ได้ แต่เป็นเพราะจุดหมายในชีวิตของเราสองคนต่างกัน

 

เหมือนเป็นเรื่องไม่น่าเศร้า แต่เราเศร้า เราชอบอาชีพแอร์ แต่เราไม่ได้จะทำมันไปตลอดชีวิต เรายังมีความฝันของเราที่เราต้องอยู่กับครอบครัว กับคนที่เรารัก ไม่ใช่การบินไปบินมาตลอดชีวิต พอเหนื่อยๆ เลยหันไปหาแม่ เรายอมรับว่า การที่มีเค้าเข้ามาในชีวิตทำให้เรามีความสุขมากๆ และรู้ว่าความสุขมันก็เกิดได้ไม่ไกล

 

มาถึงวันนี้ที่เริ่มเหนื่อย และเราก็เริ่มมีจุดหมายชีวิตที่ต่างออกไป เรารู้แล้วว่า การที่ได้ไปในที่ต่างๆมากมายบนโลกนี้ การได้นอนโรงแรมห้าดาว แต่งหน้าทุกวันมันไม่ได้ให้ความสุขมากเท่ากับการที่เราได้กินอาหารข้างทางกับคนที่เรารัก

การที่เราได้เจอหน้าคนที่เรารักทุกวัน มันมีความสุขมากกว่านั้น

 

ทุกวันนี้เราเลยไม่ได้คร่ำเคร่งกับการเก็บเงินมากมาย  เอาแค่พอไม่ลำบาก ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง เราก็เอาเงินพาคนที่เรารักไปเที่ยว เราไม่เสียดายที่จะออกตั๋วกลับบ้านไปหาแม่ทุกเดือน เราไม่รู้จะซื้อบ้านหลังใหญ่โตไปทำไม่ถ้าเราไม่ได้ใช้กอบโกยความสุขจากบ้านหลังนี้

 

พอมาเจอกับคนที่คิดว่าอยากเรียนรู้ด้วย คุณค่าของชีวิตของเค้าไม่ได้อยู่ที่จุดเดียวกับเรา เราชื่นชมเค้าที่เค้าเป็นนักบินที่มีความทะเยอทยาน เค้าตั้งใจทำงาน อ่านหนังสือมากมาย และจริงจังกับการทำงาน เค้ามีอนาคตอีกไกล และยังมีคนรอชื่นชมเค้าอีกมากมาย

 

เราเป็นคนนึงที่ชื่นชมเค้าอยู่ไกลๆ เค้าอาจจะแอบน้อยใจที่เราไม่ค่อยใส่ใจที่จะชื่นชมหรือพูดเรื่องงานของเค้าเท่าไหร่ เราเห็นแววตาความตื่นเต้นของเค้าเวลาที่เค้าบอกเราว่า “babe, im gonna be a captain in 2 years”  เรากลับเฉยๆ ไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องโก้เท่หํในชีวิต เพราะเราไม่ได้ภูมิใจกับสิ่งเหล่านั้น

 

เรารู้แค่ว่า เรารู้จักคนดีคนนึง แหละชอบในความดีของเค้า เรื่องความทะเยอทยานเป็นสิ่งเพิ่มเติมขึ้นมา  แน่นอน เราต้องชื่นชมเค้าในฐานะที่เห็นคนที่เรารักได้ดี  เราไม่รู้ว่าเราตัดสินใจถูกหรือผิดที่เราเดินออกมา คงเป็นส่วนผิดที่เราไม่เคยบอกเค้าเลยว่าเรารู้สึกยังไง เพราะเราไม่อยากให้คนคนนึงต้องมาเสียความตั้งใจในชีวิตเพราะว่าต้องสละเวลาในการอ่านหนังสือมาใช้เวลาไร้สาระ ดูหนังฟังเพลงกับเรา เรารู้ดีเราไม่สามารถทำให้ชั่วโมงบินเค้าเพิ่มขึ้น

 

“babe , it was nice that i spend time with you, but sorry im running behind my schedule now, I have to get my thing done, go to training college bla bla bla, im stress. Please hope u understand”

 

พอได้ยินประโยคนี้แล้วใจหาย เหมือนทำให้เราชวนเค้าเที่ยวโน่นนี่จนหนังสือหนังหาไม่ได้อ่าน ด้วยความไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจก็ต้องจบด้วยคำว่าเข้าใจทั้งที่ไม่เข้าใจ แต่ว่าไปก็อึดอัดอีก อยากพูดอยากบอกว่า “เออ เข้าใจว่ายุ่ง แต่ขอคิดถึงได้มั้ย” แล้วก็แกล้งทำเป็นเข้าใจตลอด เพราะไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ เดี๋ยวหาว่าทำตัวไร้เหตุผลอีก 

 

เราเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนแล้วในบริษัทก็จะหมดสัญญา ยังไม่แน่ว่าเราจะต่อสัญญารึเปล่า การออกมาจากชีวิตเค้าคงเป็นทางออกที่ดีทีสุดในตอนนี้ อย่างน้อยก็เค้าก็ไม่ต้องมากังวลว่าเราจะน้อยใจมั้ยเวลาที่เค้าไม่มีเวลาให้ เราอาจจะทำอะไรผิดไปตรงที่เราไม่เคยบอกให้เค้ารู้ว่ามันเราคิดถึงเค้าแค่ไหนเวลาที่เค้าไม่อยู่ เป็นเพราะไม่อยากให้กังวล    

 

วันนี้อ่านที่แม่พิมพ์มาก็น้ำตาไหล พูดไม่ออก

  

"แล้วลูกคิดว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าไรที่จะรอเขา เขาเป็นคนขับเครื่องบินที่ดี แต่เขาอาจจะไม่ใช่สามีที่ดีก็ได้เขารักอาชีพมากกว่าที่จะมาคิดถีงเรา บางทีคนที่ไม่ใช่กับตันที่ชอบลูกก็น่าจะมีบ้าง ลูกก็ต้องเปิดใจพิจารณาคนอื่นบ้าง"

 

"แล้วลูกรู้จักเขาดีแล้วหรือ ลูกจะทนกับชีวิตแบบนี้ได้หรือเปล่า ถึงแม้แม่จะเป็นคนธรรมดา แม่ก็โชคดีที่ได้แต่งงานกับพ่อ พ่อรักครอบครัวเป็นที่สุด แต่ไม่ได้มีความก้าวหน้าใดๆในชีวิต แม่ก็อยากเห็นเพียวมีใครสักคนที่จริงจังกับลูก ทำให้ลูกแม่มีความสุข ลูกรู้ไว้ด้วยว่าความสุขไม่ได้อยู่กับเรานานเลย"

 

"ยังไงยังไง ลูกยังเด็ก ยังมีเวลาคิด ไตร่ตรองอีกหลายปี แต่ถ้าเราเสียเวลากับใครสักคนโดยไม่มีความหวังอะไรเลย เราก็ไม่รู้จะรอไปทำไม ลูกแม่เป็นคนดีขนาดนี้ก็ต้องมีคนอยากได้คนดีแน่นแน แม่มั่นใจ เพียงแต่เขารักเรา เข้าใจเราก็พอ"

 

"ตอนนี้แม่ก็จะจบดอกเตอร์แล้วในมหาลัยชีวิตของแม่ การจัดการทำให้ตัวเองได้รับรู้ความสุข ความพอนั่นแหละเป็นปริญญาของแม่"

 

"แม่ไปอาบน้ำนอนแล้วนะ แล้วลูกจะไปซิดนีย์เมื่อไร บอกแม่ด้วยจะฝากซื้อของ แม่รักลูกที่สุด พักผ่อนมากๆ ทำอะไรให้กับตัวเองที่มีความสุขบ้าง อย่าคิดถึงแต่คนอื่นมองโลกในเชิงบวก ความสุข ความสำเร็จก็ตามมา"

 

รักแม่เหมือนเดิม

เพียว

Posted on Tue 18 Nov 2008 6:20

 

 

เคยเห็นเพียวที่ airmade นานมากแล้ว
พอได้เข้ามาอ่านไดอารี่ เป็นกำลังใจให้นะ
แม่เพียวพูดได้ลึกซึ้งมากๆเลย ให้ข้อคิดดีๆ
yok   
Fri 3 Jul 2009 14:01 [40]
 

น้องคะ การที่เราได้รักใคร สักคน ก็มีความสุขเเล้วนะคะ

การครอบครองต่กางหากที่เป็นทุกข์

ลองทำความเข้าใจกับความรู้สึกตัวเองดีๆ นะคะ

หากเรารักเขา เเค่ได้รักเขาก็เพียงพอ ไม่ต้องคิดไกล

รอให้อนาคตเป็นตัวตัดสิน เป็นตัวของตัวเอง

เเละ เเล้วทุกอย่างจะมีทางออกของมันค่ะ
hot oil   
Wed 29 Apr 2009 16:11 [39]

สู้ ๆ น่ะคะพี่

อ่านเรื่องราวของพี่แร้วซึ่งเลยอ่ะค่ะ

เอาใจช่วยน่ะค่ะ

อยากคุยกะพี่มั๊ก มาก คะ

พี่ช่วยแอดมาหาหนูหน่อยน่ะคะ

doramon_124@hotmail.com

ขอบคุณคะ
patt   
Sat 11 Apr 2009 1:14 [38]

นี่คือเลิกอัพไปแล้วใช่ป่ะ
TikkY   
Sun 8 Mar 2009 8:55 [37]

อ่านไดฯ เพียวหน้าที่แล้ว น้ำตาซึม
BaLm   
Sun 25 Jan 2009 23:28 [36]

หวัดดีครับ
ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
ถ้ามีปัญหาเรื่องสุขภาพเข้าไปดูในDiaryผมนะครับ
http://benztakeoffweigh.diaryclub.com
Benz   
Fri 16 Jan 2009 22:57 [35]

ไม่อยากเขียนไดอารี่อีกต่อไปแล้ว
   
Thu 15 Jan 2009 3:18 [34]

เหม็นว่ะเหม็น
MKK   
Sun 11 Jan 2009 7:17 [33]

เมื่อถึงวันที่กรูเบื่อไม่อยากมีแฟน
TikkY   
Wed 7 Jan 2009 16:51 [32]

สู้ๆครับพี่
neshi   
Tue 6 Jan 2009 23:29 [31]
 

บางอาชีพ หน้าที่ต้องมาก่อนครอบครัว

ความสุขต้องถูกแลกกับความภาคภูมิใจ

อาชีพนักบินเป็นอาชีพที่ผมฝันมาตั้งแต่เด็ก

แต่ตอนนี้รู้ว่าความสุขที่แท้จริงก็คือการได้อยู่กับครอบครัว

เหอๆๆ

เห็นใจพี่ๆครับ

สงสารตัวเองด้วย

neshi   
Tue 6 Jan 2009 10:54 [30]
 

สู้ๆนะจ๊ะ ชีวิตเรา อยากทำอะไรก็คิดดีดีเเล้วลงมือทำเลย ดีใจที่ได้รุจักแกน้า เเล้วไว้โทรหา
cake   
Mon 5 Jan 2009 17:54 [29]

แม่สอนเพียวได้ดีมากๆเลยอ่ะ นี่ก้อกะลังจะปีใหม่แล้วลองเปิดใจพบเจอคนใหม่ๆที่เค้าเข้าใจเพียว คิดเห็นไปในทางเดียวกันและรักเราดีกว่าเนอะ จะได้ไม่ต้องมองอะไรที่ไม่ตรงกันแบบนี้

ยังไงก้อ Happy New Year ล่งหน้านะจ๊ะ ขอให้เพียว คุณแม่ และมะขีขีมีความสุขมากๆตลอดไปจ้ะ ^^
KaE   
Sun 28 Dec 2008 19:01 [28]

ดีค่ะ หนุชื่อ บีทนะค่ะ คือหนูหาขอมุลเกี่ยวกับ airhostess emiratss พี่เพียวช่วยกรุณาติดต่อมาทาง e-mailหนุหน่อยนะค่ะ ขอบบคุณมากค่ะ
beach   
Thu 18 Dec 2008 1:47 [27]
 

ขอแก้นะคะ คำว่า ส้มมาจนในเป็นส้มมาสนใจค่ะ
พิมพ์ผิดค่ะ
proser   
Wed 17 Dec 2008 20:46 [26]
 

สวัสดีค่ะพี่

ชื่อส้มนะคะ
พอดีว่าเสิร์ชหาคำว่าแอร์อาหรับแล้วมาเจอไดอารี่ของพี่น่ะค่ะ

ส้มยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ส้มเริ่มมาจนใจอาชีพที่น่าหลงใหลอีกอาชีพนึงค่ะ

ยังงัยส้มเป็นกำลังใจให้นะคะ

พี่ต้องผ่านไปได้ด้วยดีอย่แล้วค่ะ

อยากคุยกะพี่นะคะ

ปล. ส้มพิมพ์มา สามครั้งแล้วดพสต์ไม่ติดซะที
proser   
Wed 17 Dec 2008 20:45 [25]
 

เข้มแข็งไว่ค่ะ ความรักจะทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
mahalo.diaryclub.com   
Wed 10 Dec 2008 14:21 [24]

เห็นด้วยกะคุณแม่น้องเพียวมาก ๆ เลยค่ะ
ต้องมีคนดีและคู่ควรกะน้องอยู่แน่นอน เมือถึงเวลาเค้าก็จะเข้ามาเองค่ะ

เข้มแข็งนะคะ สู้..สู้..

ปล. นู๋เป็นแอร์ฯที่สวยมากเลยค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ
prettyao.diaryclub.com   
Tue 2 Dec 2008 19:26 [23]

แอบเข้าใจความรู้สึกเลยอ่ะ....เพราะที่เป็นอยู่ก็ไม่ต่างกัน
natt   
Tue 2 Dec 2008 18:37 [22]

Hey guys ...im going back to dxb and stuck in there for sure ... Ihow can I go home waaaa??? what's wrong with my country niaaaa
apuss.diaryclub.com   
Sat 29 Nov 2008 10:18 [21]

สู้ๆนะมึง เข้าใจว่าเศร้าแต่ยื้อไปก้เจ็บกว่าเดิม เศร้ากว่าเดิมอะ
muay   
Fri 28 Nov 2008 21:09 [20]
 

im stuck in Sydney ka...yesterday my flight was the last one who can depart from BKK airport ... my god what's happen nia !!!
apuss.diaryclub.com   
Wed 26 Nov 2008 20:45 [19]

พี่พียว เข้มแข็งนะ พี่พียวของแตนอ่ะ
เก่งอยู่แล้วเนอะ แม่พี่พียวพูดถูกที่สุดเลย
อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะพี่เพียว ถ้าทำแล้วมีความสุขนะคะ
แตน   
Mon 24 Nov 2008 17:05 [18]

พี่เพียวขา

ในทุกๆวันมีคำว่าความสุขรอพี่อยู่นะคะ

ถ้าวันไหนพี่พร้อมจะเจอมัน แค่มองหามันดีๆคะ ความสุขมันพร้อมจะเข้ามาหาเราเสมอ

ถึงแม้ว่าวันนี้พี่เพียวจะไม่ได้บอกอะไรเค้า ก็ช่างมันเถอะคะ

เป้เชื่อว่าทุกอย่างที่เราตัดสินใจทำ จะส่งแต่ผลดีให้เราเท่านั้นคะ

ยังยืนยันว่าเป้เป็นกำลังใจให้พี่เพียวนะคะ อยากเห็นพี่เพียวยิ้มสวยๆเหมือนเดิม

เป็นกำลังใจให้พี่เพียวสู้ สู้คะ

xoxo

เป้เองคะ
noochandareaching.diaryclub.com   
Sun 23 Nov 2008 21:52 [17]

อืม อ่านมา ที่พี่พูดก้อถูกนะ ที่แม่พูดก้อถูกอ่า แต่บางทีเราก้อต้องตัดสินใจทำออารายออกไปทั้งๆๆที่เราม่ายอยากจะทำ แต่เราต้อง ทำเพื่อความถูกต้องเหมาะสม อาจจะเจ็บปวดตอนแรก แต่มันก้อจะทำไห้เราเข้มแข็งและแข็งแกร่งมากขึ้น ยังไงก้อสู้ๆๆสู้ตาย พี่เพียว You are the best!!!!
Take care na.......
pat   
Sun 23 Nov 2008 20:12 [16]

Fairytales don't always have a happy ending, do they?
apuss.diaryclub.com   
Sun 23 Nov 2008 18:37 [15]

ลูกทุ่งงงงงงงงง


เห่

ในโลกนี้มีบรึนคนเดียวแล้วที่เป็นเอฟ โอ


ฮาฮา
MKK   
Sat 22 Nov 2008 19:14 [14]

พี่เพียว
คำพูดของคุณแม่กืนใจมากเลยค่ะ
เด๋วนี้ไม่ค่อยได้คุยกะพี่เลย
แต่น้องคนนี้ก็รักและศรัทธาในตัวพี่เสมอนะคะ
เปงกำลังใจให้พี่เพียวนะคะ

น้องปอ
angelpor.diaryclub.com   
Fri 21 Nov 2008 21:04 [13]

ขอบคุณทึทุกคนที่เป็นกำลังใจนะคะ
เพียวสบายดีค่ะ
apuss.diaryclub.com   
Fri 21 Nov 2008 10:20 [12]

ว่าแล้ว.............ซื้อหวยมะถูกอย่างนี้ซิน่า ในบอร์ดที่ผ่าน (ไม่กลัวฝน) เห็นน้องเยวเขียนแปลกเลยถามว่ามีความรักและจะแต่งงานรึเปล่า......ของจริงเลยเนี่ย....แต่คุณแม่น้องเพียวมีเหตุผลมาก ๆ นะคะ...จะต้องรอสักเท้าไหร่สำหรับความรัก.....เอาใจช่วยนะคะ
แฟนคลับน้องเพียว   
Fri 21 Nov 2008 8:38 [11]

โห คุณแมร์มีเหตุผลจิงๆ เชื่อแล้วที่ขีๆบอก

ติ๊ก   
Thu 20 Nov 2008 12:09 [10]

คุณแม่เขียนดีครับ บางทีเงินก็ไม่ใช่ดัชนีชี้วัดความสุข คนที่รวยที่สุดก็ใช่ว่าจะมีความสุขมากที่สุดครับ
makoto   
Wed 19 Nov 2008 22:58 [9]

คำพูดของแม่พี่เพียวช่างแสดงออกถึงความห่วงใยความรักที่มีต่อพี่เพียวมากกกกก
มันทำให้หนูคิดถึงแม่ของหนูที่ตลอดเวลามาหนูไขว่คว้าหาแต่ความสำเร็จในชีวิต อยากเป็นแอร์ มาตามหาความฝันที่ กทมหลายเดือนจวบจนวันที่หนูประสบความสำเร็จอยากจะหอบความสำเร็จนี้ไปให้แม่ภูมิใจอยากจะได้ดูแลตอบแทนบุญคุณแม่ในชีวิตนี้แต่กลับฝันสลายในวันที่หนูประสบความสำเร็จกลับไม่มีแม่มาเคียวข้าง แม่หนูจากโลกนี้ไปเสียแล้ววว หนูไม่รู้ว่าหนูจะมีความสำเร็จ ชื่อเสียง เงินทอง เหล่านี้ไปเพื่ออะไรในเมื่อวันนี้สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีค่าใดๆเลยเมื่อชีวิตนี้หนูไม่มีแม่อีกต่อไปแล้วว แต่ชีวิตนี้ของหนูก็ต้องเดินหน้าต่อไป ไม่รู้ว่ามันทให้พี่เพียวเศร้าไปอีกหรือเปล่า หนูขอโทษนะคะ แต่หนูเข้าใจอารมพี่เพียวมากๆ เวลาอ่านไดพี่เพียวแล้วชอบร้องไห้ตามเสมอ ขอให้สิ่งศักสิทธิ์คุ้มครองและนำทางพี่เพียวคะ
แอบดู   
Tue 18 Nov 2008 20:08 [8]

เข้มแข็งนะคะ พี่เพียว
ojos   
Tue 18 Nov 2008 19:53 [7]

ไม่ว่าเมิงจะเลือกเดินทางไหน..กุจะยังอยู่เป็นเพื่อนเมิงแบบนี้แหละ
ตอนนี้อยู่นิ่งๆๆไว้นะ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจ
รอให้ใจสงบๆๆ ก่อนนะ ตัดสินใจดีๆๆ
hong   
Tue 18 Nov 2008 15:53 [6]

สู้...สู้นะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
giffysuparat.diaryclub.com   
Tue 18 Nov 2008 15:46 [5]

อ่านแล้วรู้สึกดีนะคะกับคำพูดของคุณแม่ รู้สึกเหมือนมีข้อคิดอะไรดี ๆ อีกเยอะ
อยู่กับคุณแม่มีความสุขที่สุดแล้วค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ ๆ
nonglek.diaryclub.com   
Tue 18 Nov 2008 13:15 [4]
 

เป็นกำลังใจให้นะคะ
คุณแม่เขียนซึ้งจังเลยค่ะ
pukiepukie.diaryclub.com   
Tue 18 Nov 2008 13:00 [3]

สู้สู้นะเพียว
WaWa^___^lookwa.diaryclub.com   
Tue 18 Nov 2008 7:38 [2]

ที่แม่พูดนี่ถูกเลย....

สู้ ๆ
hongsaka.diaryclub.com   
Tue 18 Nov 2008 7:00 [1]

 

Post Comment
  
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง