วันนี้น้ำตาไหลอีกครั้งเพราะคิดถึงแม่มากๆ เราหายหน้าหายตาเลิกอัพได วันนึงเคยคิดว่าตัวเองโชคดีมาก ที่มีคนดีๆ เข้ามาในชีวิตอีกครั้งหลังจากเหน็ดเหนื่อยมานาน คงความโชคดี คือ ได้เรียนรู้ความรู้สึกดีๆอีกครั้งหนึ่งกับใครซักคน ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะตกหลุมรักนักบินเหมือนเข้าตำนานแห่งความฝัน แต่พอมาครึ่งทางที่ถามตัวเองว่าเหนื่อยมั้ย มันไม่ได้เกิดจากการที่แต่ละคนมีคนใครเข้ามา หรือนิสัยที่เข้ากันไม่ได้ แต่เป็นเพราะจุดหมายในชีวิตของเราสองคนต่างกัน
เหมือนเป็นเรื่องไม่น่าเศร้า แต่เราเศร้า เราชอบอาชีพแอร์ แต่เราไม่ได้จะทำมันไปตลอดชีวิต เรายังมีความฝันของเราที่เราต้องอยู่กับครอบครัว กับคนที่เรารัก ไม่ใช่การบินไปบินมาตลอดชีวิต พอเหนื่อยๆ เลยหันไปหาแม่ เรายอมรับว่า การที่มีเค้าเข้ามาในชีวิตทำให้เรามีความสุขมากๆ และรู้ว่าความสุขมันก็เกิดได้ไม่ไกล
มาถึงวันนี้ที่เริ่มเหนื่อย และเราก็เริ่มมีจุดหมายชีวิตที่ต่างออกไป เรารู้แล้วว่า การที่ได้ไปในที่ต่างๆมากมายบนโลกนี้ การได้นอนโรงแรมห้าดาว แต่งหน้าทุกวันมันไม่ได้ให้ความสุขมากเท่ากับการที่เราได้กินอาหารข้างทางกับคนที่เรารัก
การที่เราได้เจอหน้าคนที่เรารักทุกวัน มันมีความสุขมากกว่านั้น
ทุกวันนี้เราเลยไม่ได้คร่ำเคร่งกับการเก็บเงินมากมาย เอาแค่พอไม่ลำบาก ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง เราก็เอาเงินพาคนที่เรารักไปเที่ยว เราไม่เสียดายที่จะออกตั๋วกลับบ้านไปหาแม่ทุกเดือน เราไม่รู้จะซื้อบ้านหลังใหญ่โตไปทำไม่ถ้าเราไม่ได้ใช้กอบโกยความสุขจากบ้านหลังนี้
พอมาเจอกับคนที่คิดว่าอยากเรียนรู้ด้วย คุณค่าของชีวิตของเค้าไม่ได้อยู่ที่จุดเดียวกับเรา เราชื่นชมเค้าที่เค้าเป็นนักบินที่มีความทะเยอทยาน เค้าตั้งใจทำงาน อ่านหนังสือมากมาย และจริงจังกับการทำงาน เค้ามีอนาคตอีกไกล และยังมีคนรอชื่นชมเค้าอีกมากมาย
เราเป็นคนนึงที่ชื่นชมเค้าอยู่ไกลๆ เค้าอาจจะแอบน้อยใจที่เราไม่ค่อยใส่ใจที่จะชื่นชมหรือพูดเรื่องงานของเค้าเท่าไหร่ เราเห็นแววตาความตื่นเต้นของเค้าเวลาที่เค้าบอกเราว่า babe, im gonna be a captain in 2 years เรากลับเฉยๆ ไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องโก้เท่หํในชีวิต เพราะเราไม่ได้ภูมิใจกับสิ่งเหล่านั้น
เรารู้แค่ว่า เรารู้จักคนดีคนนึง แหละชอบในความดีของเค้า เรื่องความทะเยอทยานเป็นสิ่งเพิ่มเติมขึ้นมา แน่นอน เราต้องชื่นชมเค้าในฐานะที่เห็นคนที่เรารักได้ดี เราไม่รู้ว่าเราตัดสินใจถูกหรือผิดที่เราเดินออกมา คงเป็นส่วนผิดที่เราไม่เคยบอกเค้าเลยว่าเรารู้สึกยังไง เพราะเราไม่อยากให้คนคนนึงต้องมาเสียความตั้งใจในชีวิตเพราะว่าต้องสละเวลาในการอ่านหนังสือมาใช้เวลาไร้สาระ ดูหนังฟังเพลงกับเรา เรารู้ดีเราไม่สามารถทำให้ชั่วโมงบินเค้าเพิ่มขึ้น
babe , it was nice that i spend time with you, but sorry im running behind my schedule now, I have to get my thing done, go to training college bla bla bla, im stress. Please hope u understand
พอได้ยินประโยคนี้แล้วใจหาย เหมือนทำให้เราชวนเค้าเที่ยวโน่นนี่จนหนังสือหนังหาไม่ได้อ่าน ด้วยความไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจก็ต้องจบด้วยคำว่าเข้าใจทั้งที่ไม่เข้าใจ แต่ว่าไปก็อึดอัดอีก อยากพูดอยากบอกว่า เออ เข้าใจว่ายุ่ง แต่ขอคิดถึงได้มั้ย แล้วก็แกล้งทำเป็นเข้าใจตลอด เพราะไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ เดี๋ยวหาว่าทำตัวไร้เหตุผลอีก
เราเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนแล้วในบริษัทก็จะหมดสัญญา ยังไม่แน่ว่าเราจะต่อสัญญารึเปล่า การออกมาจากชีวิตเค้าคงเป็นทางออกที่ดีทีสุดในตอนนี้ อย่างน้อยก็เค้าก็ไม่ต้องมากังวลว่าเราจะน้อยใจมั้ยเวลาที่เค้าไม่มีเวลาให้ เราอาจจะทำอะไรผิดไปตรงที่เราไม่เคยบอกให้เค้ารู้ว่ามันเราคิดถึงเค้าแค่ไหนเวลาที่เค้าไม่อยู่ เป็นเพราะไม่อยากให้กังวล
วันนี้อ่านที่แม่พิมพ์มาก็น้ำตาไหล พูดไม่ออก
"แล้วลูกคิดว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าไรที่จะรอเขา เขาเป็นคนขับเครื่องบินที่ดี แต่เขาอาจจะไม่ใช่สามีที่ดีก็ได้เขารักอาชีพมากกว่าที่จะมาคิดถีงเรา บางทีคนที่ไม่ใช่กับตันที่ชอบลูกก็น่าจะมีบ้าง ลูกก็ต้องเปิดใจพิจารณาคนอื่นบ้าง"
"แล้วลูกรู้จักเขาดีแล้วหรือ ลูกจะทนกับชีวิตแบบนี้ได้หรือเปล่า ถึงแม้แม่จะเป็นคนธรรมดา แม่ก็โชคดีที่ได้แต่งงานกับพ่อ พ่อรักครอบครัวเป็นที่สุด แต่ไม่ได้มีความก้าวหน้าใดๆในชีวิต แม่ก็อยากเห็นเพียวมีใครสักคนที่จริงจังกับลูก ทำให้ลูกแม่มีความสุข ลูกรู้ไว้ด้วยว่าความสุขไม่ได้อยู่กับเรานานเลย"
"ยังไงยังไง ลูกยังเด็ก ยังมีเวลาคิด ไตร่ตรองอีกหลายปี แต่ถ้าเราเสียเวลากับใครสักคนโดยไม่มีความหวังอะไรเลย เราก็ไม่รู้จะรอไปทำไม ลูกแม่เป็นคนดีขนาดนี้ก็ต้องมีคนอยากได้คนดีแน่นแน แม่มั่นใจ เพียงแต่เขารักเรา เข้าใจเราก็พอ"
"ตอนนี้แม่ก็จะจบดอกเตอร์แล้วในมหาลัยชีวิตของแม่ การจัดการทำให้ตัวเองได้รับรู้ความสุข ความพอนั่นแหละเป็นปริญญาของแม่"
"แม่ไปอาบน้ำนอนแล้วนะ แล้วลูกจะไปซิดนีย์เมื่อไร บอกแม่ด้วยจะฝากซื้อของ แม่รักลูกที่สุด พักผ่อนมากๆ ทำอะไรให้กับตัวเองที่มีความสุขบ้าง อย่าคิดถึงแต่คนอื่นมองโลกในเชิงบวก ความสุข ความสำเร็จก็ตามมา"
รักแม่เหมือนเดิม
เพียว
