Broken wings Link to http://educationwithtechnology.blogspot.com/                                            << September >> S M T W T F S 31  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  1  2  3  4  << 2008>> " B r e a k a w a y " Broken wings where is my dog Finally..my first step of walking MKK on board มรสุมชีวิต Fantastic days in Syd ไดอารี่ที่ชื่นชอบเบียร์@OZพี่นุ้ย@QRแป้ง@JALPeacy@EKปัทม์@OXก้อย@EKออม@EKแหวนเก๋@EKบัว@EK       เมื่อวานเป็นวันแรกในรอบหลายๆวัน ที่ได้คุยกะเดียเพื่อนรัก ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปไกลขนาดไหน ก็ยังเข้าใจกันโดยไม่ต้องเล่า แค่เห็นหน้าเดียร์ผ่านเว็บแคมก็น้ำตาไหลได้ ไม่ได้เล่าอะไรมาก เหมือนเดียร์จะเข้าใจทุกอย่างโดยไม่ต้องพูด แค่บ่นว่า    "แก...เชื่อมั้ย เราเคยคิดว่า วันนึง ถ้าเราคิดจะตายเพื่อใคร นอกจากแม่, น้อง, แหวน และ แก อีกคนคือ...โชค" และแล้ว ก็พบว่า...วันนึงเราได้ทำทุกอย่างที่เราอยากทำในชีวิต ได้เที่ยวไปโน่นนี่ แต่เราต้องงงๆ กะการเอากล้องมาถ่ายรูปตัวเอง อยู่คนเดียว ทุกอย่างที่อยากทำ มันเป็นเลือดเนื้อ ส่วนหนึ่งของลมหายใจ... เราไม่ค่อยเขียนเรื่องชีวิตรัก เพราะมันจะเน่ายิ่งกว่าสงครามนางฟ้า แต่วันนี้เหมือนทำนบกั้นบ่อน้ำตาแตก ลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่า สิ่งที่ต้องแลกกับการได้มาถึงฝั่งฝันแทบทำให้ขาดใจ ในเมื่อมุมมองชีวิตของเราต่างกัน ... ถ้าเรารักใครสักคน แล้ววันนึงพบว่าคนคนนั้นไม่เคยคิดจะต่อสู้อะไรเพื่อเราเลยในชีวิต มันคุ้มมั้ยที่เราจะรักคนนึงไปทั้งชีวิต สองปีที่ผ่านมา เราพยายามดูแล "เพื่อน" ที่รักของเรา เท่าที่เราจะทำได้ แต่เหมือนเป็นแค่เราเองที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียว เราไม่รู้ว่าความห่างไกลมันเป็นอุปสรรคแค่ไหนสำหรับชีวิตคนสองคน เราไม่เคยเรียกร้องในสิ่งที่มันยากเกินไป แค่ขอให้เราได้รับรู้บ้างว่า เรายังเป็นคนที่มีตัวตนในชีวิตของกันและกัน ทุกอย่างมันยิ่งน้อยลง น้อยลง จนเราคิดว่า อาจมีเราแค่คนเดียวที่คิดว่าเราสองคนยังเป็น "เพือนสนิท" กัน บางทีวันเวลา อาจทำเค้าเปลี่ยนไป การแข่งขันของสังคม อาจทำให้ต้องรักตัวเองก่อนจนขาดไม่ได้ วันที่เราต้องเดินทางจากหาดใหญ่ ไปหาหมอที่กทม.อีกครั้ง เรายังนั่งรถเข็น ใส่เฝือก ถือไม้เท้า เราขอร้องให้เพื่อนรักคนนี้พาเราไปหาหมอ แต่คำตอบที่ได้ คือ "ไปไม่ได้ เพราะเป็นวันทำงาน" เราพูดแล้วพูดอีก บอกว่า เราขอได้มั้ย ... โดดงานมาซักวัน ถ้าเลือกได้ เราก็ไม่อยากขาหัก... อืมมม คำตอบที่ได้ก็ตัดขั้วหัวใจไปรอบนึง ว่า "ทำได้ แต่ไม่อยากทำ... ไม่ใช่สิ่งควรทำ" สำหรับเรา มันไม่ใช่เรื่องของความจำเป็นหรือไม่จำเป็น ... เพียงแต่เป็นการแสดงออกถึงความ "เอาใจใส่" เราฝืนใจหาหมอจนจบ แล้วก็ตีตั๋วกลับหาดใหญ่วันนั้นด้วยตัวเอง จนกระทั่งวันที่นั่งเครื่องกลับดูไบ ไปหาหมอที่กทม.อีกรอบ แล้ว ตอนแรกคุยกันไว้ว่าจะมาส่งเราที่สนามบิน แล้วก็ตามมาว่า ติดประชุม ... เลิกจากประชุม ... ต้องเดินห้างต่อกับเพื่อนในออฟฟิศ ยังมาไม่ได้ ... พอโทร.ไปถามว่าทำไมไม่มาซักที กลับกลายเป็นโดนมองว่าโทร จิก แล้วก็ไม่มา ไม่แม้แต่จะโทร.มาบอกลา ทุกๆวันที่ผ่านไปเหมือนใจจะขาด นั่งเสียใจกับเรื่องนี้ มีคำถามมากมายที่ไม่เคยได้คำตอบ ... จนเลิกอยากรู้ไปเอง ... เราแค่อยากถามว่า ... ...คนที่เธอเรียกตลอดมาว่า "ที่รัก" เธอเคยคิดที่จะทำอะไรเพื่อชีวิตนี้จะได้อยู่กับเค้าตลอดไปบ้างมั้ย ... เราไม่เคยเรียกเธอว่า "ที่รัก" แต่เราหวังอยู่เสมอว่าวันนึงเราจะได้เดินด้วยกันทุกๆย่างก้าวของชีวิต แล้วมันก็เป็นแค่หวังและฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง  คนเรา ไม่จากเป็น ก็ต้องตายจากกันสักวัน สักวันที่ต้องมีใครหายไปจากชีวิต เป็นธรรมดาของโลก .................................................. ไม่ผิดใช่ไหม ถ้าฉันนั้นอยากรู้ อยากถามเธอดู กับสิ่งที่มันเปลี่ยนไป ที่เคยว่ารัก ตอนนี้ยังมีบ้างไหม ฉันไม่แน่ใจ เมื่อเธอ ไม่เหมือนเคย ....จะทิ้งฉันแล้วใช่ไหม เห็นเธอบอกใครต่อใคร ว่าเราจะจบ เธอพบ คนดีดี ที่ผ่านเข้ามา หากคิดว่ารักของฉัน หมดความสำคัญ ก็ให้บอกมา เมื่อเธอ พบใครดีกว่า ในวันนี้ ขอเพียงว่า ให้เธอ...พูดลากันสักคำ  อย่าปล่อยให้ฉัน ต้องถามคนอื่นเขา มันเรื่องของเรา อยากจะให้เธอ บอกกัน หากจะไม่รัก ไม่ว่าอะไรทั้งนั้น ขอคำสั้นสั้น ให้เธอเป็นคน พูดมา ในวันนี้ ขอเพียงว่า ให้เธอ พูดลากับฉันเอง     Posted on Sun 29 Jun 2008 2:22

สู้ๆนะจ๊ะเพียว เพียวน่ะโชคดีกว่าใครหลายๆคนเลยนะ ฟ้าหลังฝนย่มสดใเสมอนะ ขอให้ชีวิตเพียว Happier Happier ตลอดไปนะจ๊ะ NuhTU    Tue 5 Aug 2008 15:38 [23] หวัดดีจ้าเพียว เราเป้นคนนึงที่อ่านไดอารี่ของเพียวมาตลอดเราก้ขอเป็นกำลังใจให้เพียวสุ้ต่อไปและผ่านมันไปได้นะจ๊ะ ฝน AB6    Fri 11 Jul 2008 21:58 [22] สวัสดีค่ะพี่เพียว หนูชื่นชมพี่เพียวมาก ๆ เลยค่ะ วันก่อนตอนไปสมัครแอร์เมด พี่จุ๋มเล่าเรื่องพี่เพียวให้ฟังนิดนึงด้วยค่ะ ก่อนหนูไปสมัคร หนูเปิดเว็บดูเห็นพี่เพียวเป็นคนเดียวที่อยู่อิมิเรตส์ เท่มาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เลยค่ะ พี่เพียวเก่งมากเลยอ่ะ หนูยังไม่ได้เริ่มเรียนเลยค่ะ ตอนนี้รอคอร์สเปิดอยู่ แล้วสักวันหนูจะตามไปนะคะพี่ ปล. พี่เพียวสู้ ๆ นะคะ ดีใจจังที่บังเอิญมาเจอไดพี่เพียว Macaquez    Fri 11 Jul 2008 15:17 [21] เพียว คิดถึงแกจังเรย เมื่อคืนเราหลับเร็วมากๆๆหลับลึกด้วยไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์เรย สงสัยเพลีย ช่วงนี้ร้องไห้หนักหลายวันติดกัน แต่ตอนนี้หายแล้วขี้เกียจเศร้านานๆเสียเวลา Tik    Fri 11 Jul 2008 9:09 [20] แบบว่าช่วงนี้ก็เป็นเหมือนพี่เลยอ่ะค่ะแต่ว่ายังไ งก็สู้ ๆ นะ Mew    Tue 8 Jul 2008 17:58 [19] Im here for cheering you up ka, Pee Pure. There are a lot of people that love you naka. You are the real angel. You so kind to me. I am pleased to tell you that I am the shorted listed for interview with emirates ka. I've just passed the pre-screen this morning. According to my graduation day on Jul 21 so I have to join the second round in Thailand on Aug 23 instead I do wanna thak you for you advise and you kindness..You made my day....I dont know how to explain to you. I am so happy anyway, please continue bless me and pray for me for my second round and final as well ka.     Sun 6 Jul 2008 19:29 [18] เพื่อนเพียว เป็นกะลังใจให้ผ่านเรื่องร้ายๆไปได้น่ะ เข้าใจว่าตอนนี้แกคงหนักทั้งเรื่องสุขภาพ แล้วยังเรื่องหัวใจอีก แต่ไงก็ขอให้รู้ไว้น่ะเพื่อนยังคงอยู่ข้างๆเพียวเสมอ เราเชื่อว่าเรื่องร้ายๆเหล่านี้จาผ่านไปได้ด้วยดี แล้ววันนึงแกจาแข้มแข็งขึ้นกว่านี้ รักษาสุขภาพน่ะ เราเป็นห่วง ปล: บางครั้งวันเวลาทำให้คนเปลี่ยนแปลง แต่แกมีดีอยู่เต็มตัว ไม่ต้องไปสนใจน่ะ สู้ สู้ กุ๊กไก่ kookai    Fri 4 Jul 2008 11:00 [17]   สู้ๆ ค่ะ ใจเย็นไว้ ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ กว่าจะหากันจนเจอคงนานมาก vodca    Fri 4 Jul 2008 10:59 [16] เศร้าว่ะแก ทำไมชีวิตแกช่วงนี้เจอแต่เรื่องแย่ๆวะ หรือว่าช่วงนี้แกเบญจเพสรึเปล่า (คิดไปนู่น) แต่คนแบบนี้เลิกไปล่ะดีแล้วแก อย่าเก็บเอาไว้ให้ช้ำใจเลยนะแกนะ รักษาสุขภาพด้วยล่ะ รักตัวเองให้มากๆเข้าไว้ เข้มแข็งเข้าไว้ ต่อไปอะไรๆมันจะดีขึ้นเองนะ สู้ๆเว้ยเพื่อน!!! KaE    Thu 3 Jul 2008 18:17 [15] เพียว ... รักตัวเองให้มากๆ นะจ๊ะ บาล์มอยู่ข้างนอก แต่มองเรื่องของเพียวแล้ว .. บาล์มว่าเพียวเป็นคนเก่ง สวย ความสามารถเยอะ แต่พอมาอ่านเรื่องความรักของเพียว .. มันดูขัดกันมากเลยนะ เหมือนคนนั้นไม่มีค่าพอที่จะมาทำกับเพียวแบบนี้ .. เหมือนว่าเพียวต้องไปง้อเค้าขนาดนั้นเลยเหรอ ลองทำแบบที่ความเห็นบนๆ บอกมาก็ได้นะ หยุดตาม ถ้าเรามีค่าพอ เค้าก็จะหันกลับมาหาเราเอง ถ้าไม่ .. ก็อย่ายื้อต่อไปอีกเลย อยากมห้เพียวลองเปิดใจมองคนอื่นๆ บ้าง มันยาก .. ใช่ แต่มันก็ควรจะเป็นแบบนั้น บาล์มเชื่อว่าซักวัน ถ้าเพียวเจอคนที่ถูกใจ มีค่ากะเพียวมากพอ เพียวก็จะลืมคนนี้ได้เองแหละ แต่ขอให้เปิดใจเท่านั้น ... อย่าว่าไรเลยนะ ถ้าเขียนอะไรที่กระทบไป .. เป็นห่วง BaLm naja    Wed 2 Jul 2008 21:56 [14] เราก็เป็นอีกคนที่เจออะไรๆที่คล้ายๆเพียวนะ จนบางทีมันก็ทำให้เราคิดเหมือนกันว่าเราพยายามอยู่ฝ่ายรึปล่าว สำหรับเราแล้วเค้าก็มีแค่คำว่าไม่ว่าง ไม่มีเวลา ติดงาน นี่เหรอความพยายาม ที่คบกันมา 8 ปี มันมีอะไรบ้างระหว่างเรา จนตอนนี้ อะไรที่เราเคยร้องไห้ให้กับมัน กลายเป็นว่าเราร้องให้ไม่ออก คือประมาณว่ามันจะนิ่งไปเลย แต่เราก็ยังอยู่ได้ ที่สำคัญคือกำลังใจ ความเข้มแข็ง ความอดทน ที่เรามีให้กับตัวเอง ถึงแม้ว่าในหลายๆครั้งมันจะเป็นความรู้สึกที่อัออั้นตันใจมากๆ แต่ก็พยายามคิดเสมอว่ายังไงแล้ว เราก็ยังมีครอบครัว เพื่อนฝูง ตัวเราเอง และความฝัน ความพยายามในสิ่งที่เราอยากเป็น อยากทำ ก้าวต่อไปด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งของตัวเองนะจ๊ะเพียว May    Wed 2 Jul 2008 18:07 [13]   ขอบคุณนะค่ะที่แวะไปเป็นกำลังใจค่ะ ตอนนี้มืด8ด้านเลย ทิพย์    Tue 1 Jul 2008 20:04 [12]   ขอเป็นกำลังใจให้พี่เพียวอีกคนนะคะ พี่เพียวจะต้องแข็งแกร่งขึ้นนะคะ หนู่เชื่ออย่างแน่นอน แฟนได    Tue 1 Jul 2008 11:07 [11] อย่าร้องแล้วน่ะ เป็นห่วง ติ๊ก    Tue 1 Jul 2008 9:09 [10] แอบอ่านไดของเพียวมาซักพักนึงแล้ว วันนี้ขอเข้ามาให้กำลังใจนะ ถ้าเค้าไม่เห็นค่าของเรา ก็อย่าไปเสียเวลากับเค้าอีกเลย ออย    Mon 30 Jun 2008 22:58 [9] เพียวนี่ไนซ์นะ ไนซ์ TG อ่ะ ไม่ค่อยว่างเข้ามาอ่านเท่าไหร่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนะ เชื่อป่ะ ว่าเราจะต้องผ่านมันไปได้ และไม่ว่ามันจะร้ายแรงแค่ไหน เมื่อเราผ่านมันมาทุกสิ่งที่สวยงามจะรอเราอยู่ สู้ๆๆ นะเพียว เป็นกำลังใจจ๊า Nize~    Mon 30 Jun 2008 16:02 [8] สวัสดีจ้า...เพียว ย้อนกลับไปอ่าน+ไปดูรูปวันก่อนๆ เพียวยิ้ม...มีความสุข เราก็รู้สึกดีแล้ว... ขอให่มีความสุขทุกวันนะจ๊ะ ปล. จำเราได้ป่าวง่ะ แหะๆๆๆ KooKK@i    Mon 30 Jun 2008 10:31 [7] เพียวคะ กิฟขออนุญาตตัดข้อความในไดอารี่ของเพียวไปไว้ในสเปซกิฟนะคะ ข้อความนี้ค่ะ "เราไม่รู้ว่าความห่างไกลมันเป็นอุปสรรคแค่ไหนสำหรับชีวิตคนสองคน เราไม่เคยเรียกร้องในสิ่งที่มันยากเกินไป แค่ขอให้เราได้รับรู้บ้างว่า เรายังเป็นคนที่มีตัวตนในชีวิตของกันและกัน" อ่านแล้วมันโดนมากๆ " skibby    Mon 30 Jun 2008 5:14 [6]   วันนี้ดูท่าทางเพียวเครียดมากเลยอ่ะเรื่องความรักก้องี้อ่ะนะแอนว่าเพียวลองคิดทั้งดานบวกและดานลบดีกว่านะว่าด้านไหนมีมากกว่ากันอ่ะ ค่อยๆตัดสินใจนะจ๊ะสวยๆอย่างนี้หากแฟนใหม่ได้ง่ายอยู่แล้วล่ะ อน่าคิดมากเลยจ๊ะ     Sun 29 Jun 2008 21:58 [5] พี่เพียวขา น้องสาวคนนี้เป็นกำลังใจให้พี่เสมอ สู้นะคะพี่ เพียงแค่ไม่ท้อและหมดกำลังใจ วันดีๆจะมาหาเราอีกครั้งนะคะ น้องปอ    Sun 29 Jun 2008 14:52 [4] ไม่รู้จะว่าไงวะ กูบอกได่แค่ว่า กูรักมึงนะ Petty    Sun 29 Jun 2008 11:40 [3] บัดซบมาก สนใจไร ให้เพื่อนยกพวกไปตีเลยม๊ายยยย นี่ อักษิ เพื่อนจะบอกว่าถ้าเราหยุด ละ ทิ้ง ปลง ซะบ้าง ถ้าเรายังสำคัญ เค้าก็ต้องกลับมาสนใจเอง มันจะรู้ว่าขาดไรไป ถึงตอนนั้นเราจะเป็นฝ่ายเหนือกว่า แต่ถ้า เราไม่สำคัญสำหรับเค้า คนแบบนั้นไม่มีค่าพอที่จะทำให้พี่เพื่อนเสียใจ ผู้ชายแค่คนเดียว MKK    Sun 29 Jun 2008 11:34 [2] เพียวน้องรัก...พี่เองไม่ค่อยได้เข้ามาเขียนอะไรถึงหนูมากนัก แต่พี่ก็พยายามตามอ่านไดฯ ของหนูตลอด เรื่องอะไรก็ตามที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะขา หรือหมา ก็ถือว่าฟาดเคราะห์ไปนะจ๊ะ...ต่อไปนี้ ก็จะมีแต่สิ่งดีๆ เกิดขึ้น เรื่องความรัก เรื่องเค้า...ถ้าจะให้พี่เดา หนูหมายถึงเค้าคนนั้น ที่หนูเคยคุยกับพี่ใช่มั้ย พี่อยากจะบอกหนูว่า ให้หนูรักตัวเองให้มากกว่านี้...อย่าได้ยอมให้ใครหรืออะไร เข้ามาทำให้หนูต้องเจ็บปวดอีก เค้าไม่มีค่าพอที่หนูจะต้องไปเสียน้ำตาให้ คนเราจะรู้หน้ารู้ใจกัน ก็ยามที่ได้ทุกข์ และเดือดร้อน คิดดูสิ หนูเจ็บขนาดนั้น เค้ายังพูดอะไรหักหาญน้ำใจหนูได้ลงคอ...ลืมซะนะคะ อย่าไปสนใจ...หนูตามฝันของตัวเองเจอแล้ว แล้วฝันนี้ มันก็ทำให้ แม่ ให้น้องมีความสุข ใช่มั้ย Be strong and Keep walking นะจ๊ะ...พี่ให้กำลังใจหนูเสมอนะ...แม้พี่จะหายไป แต่พี่ก็ยังห่วงใย และคิดถึงหนูเสมอนะคะ     Sun 29 Jun 2008 10:18 [1]   Post Comment    Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง